Opis

Pochodzenie:   Indonezja

Region:   Sunda

Gatunek:   Arabica

Odmiana:   Typica, Catimor, Line S

Wysokość upraw:   1200-1500 masl

Obróbka:  wet hulled

Data palenia: 13.04.18 

Indonezja Java Sunda (filtr) 250g

Położenie i warunki upraw

Indonezję zlokalizujemy na wyspach, gdzieś pomiędzy Wietnamem, Filipinami a Australią. Najbardziej znane są: Borneo, Java, Sumatra, mniej rozpoznawalny jest Celebes. Część Nowej Gwineii to również tereny indonezyjskie. Oprócz tych największych jest wiele mniejszych i maleńkich wysp i wysepek. Do roku 1945 obszary tego kraju były koloniami, zależnymi od kilku krajów europejskich (głównie Holandii).

Wilgotny, monsunowy klimat, tereny wulkaniczne i górzyste, wysokie opady deszczu – tak mniej więcej wyglądają okoliczności w jakich rośnie kawa w Indonezji. Uprawia się tutaj arabicę, robustę i hybrydę obu – Timor. Uprawa tej drugiej związana jest z częstymi chorobami jakie dotykały delikatniejszą arabicę.

Względy ekonomiczne wpłynęły na profil produkcji kawy w Indonezji, co może błędnie skłaniać do postrzegania ziaren z tego kraju jako jakościowo gorszych od tych z Afryki czy Ameryki Południowej. Od lat obserwuje się zmianę w podejściu do uprawy kawy i jakości w krajach Azjatyckich a popyt na dobry surowiec u sąsiadów takich jak Australia czy Japonia („sąsiedzi” to takie bardzo skrótowe określenie – wiadomo, że między nimi jest odległość wielu tysięcy kilometrów) stymuluje podaż.

Klasik Beans Cooperative

Grupa zapaleńców, farmerzy, którzy postawili na jakość i skorzystali z pomocy francuskich projektów dotujących takie inicjatywy jak ich – tak można opisać Klasik Beans. Zaczynali od rejonu Java, sprzedawali swoje zbiory do Australii i Stanów. Następnie nawiązali kontakt z lokalnymi palarniami i kawiarniami specialty a pamiętajmy, że Indonezja liczy 260 mln mieszkańców i ma wiele ośrodków miejskich gdzie popyt na dobre produkty jest taki sam jak w Koreii Południowej czy Japonii (Indonezja jest jednym z Azjatyckich Tygrysów).

Zaczynają od stacji myjących na Jawie, idąc za ciosem pierwszych sukcesów założyli kolejne – na Bali czy Sumatrze. Aktualnie w ich portfolio znajdziemy ziarna myte, semi-washed, naturale, honey i wet hulled.

Metoda wet hulled

Wspominaliśmy o tej metodzie. Czas wyjaśnić czym się ona charakteryzuje. Przez wzgląd na wysoką wilgotność i temperaturę suszenie ziaren kawy po wyłuskaniu ich z łupiny i miąższu zajęłoby nieporównywalnie więcej czasu niż w krajach na innych kontynentach. Dodatkowo suszone zbiory mogłyby zostać zaatakowane przez bakterie i grzyby uszkadzając je, niwecząc całą pracę. W tych warunkach stosuje się metodę wet hulled, która polega na tym, że suszenie gdy ziarno otulone jest jeszcze pergaminem trwa krótko, około 2 dni a następnie w specjalnych maszynach do łuskania pod wpływem tarcia o siebie usuwana jest pozostała część pergaminu. Ta mechaniczna część obróbki odbywa się gdy ziarno ma wilgotność 20-24%. Na tym etapie twardość kawy jest niska, łatwą ją uszkodzić, nawet przy użyciu niewielkiej siły. Metoda na mokro polega na tym, żę ziarno pozostawia się w pergaminie na czas suszenia, tutaj się go usuwa mechanicznie by 2 – 3 krotnie przyspieszyć suszenie ziaren. Po zakończeniu procesu ziarno ma charakterystyczny niebiesko-zielony kolor.

Wadą tej metody jest łatwość z jaką można uszkodzić ziarno. Najbardziej znanym defektem wynikającym z samej obróbki jest „kopyto kozła” – ziarno rozdwaja się na końcówkach przybierając specyficzny kształt.

Profil sensoryczny kaw obrabianych metodą wet hulled to (książkowo) – wysokie body, brak kwasowości.

Cena : 53.00